خواسته ایرانیان مقیم کانادا از دولت ترودو

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی در تورنتو، در تشریح ارزیابی خود از انتخابات پارلمانی اخیر کانادا گفت حداقل خواست جامعه ایرانی مقیم کانادا از دولت جدید جاستین ترودو، برقراری خدمات کنسولی بین اوتاوا و تهران است.

خواسته ایرانیان مقیم کانادا از دولت ترودو

جهت دریافت مشاوره سفر با تور کانادا با ما همراه باشید.

ایرنا نوشت: بیژن احمدی درباره انتخابات 21 اکتبر (29 مهرماه) سال جاری با بیان اینکه نتیجه انتخابات، دولت اقلیت برای حزب لیبرال بود، افزود: از نظر مشارکت مردمی نزدیک به 66 درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کردند.

وی ادامه داد: این میزان مشارکت تقریبا مشابه انتخابات 2015 است و کمتر از 2 درصد کاهش داشته است اما به طور کلی می توان میزان مشارکت دو انتخابات 2015 و 2019 را بیشترین حد در 10 سال اخیر دانست.

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی افزود: در زمانی که دولت محافظه کار در قدرت بود، در انتخابات های پیشین همچون 2008، 2011 میزان مشارکت کمتر بود. برای مثال در سال 2008، مشارکت نزدیک به 59 درصد بود.

احمدی دلیل افزایش مشارکت در انتخابات 2015 را خواست مردم برای تغییر بعد از حضور طولانی محافظه کاران در قدرت دانست و اظهار کرد: بسیاری که به طور معمول ممکن بود در انتخابات مشارکت ننمایند، در انتخابات پیشین شرکت نموده بودند زیرا خواستار تغییر در دولت و کنار گذاشتن حزب محافظه کار استیون هارپر بودند.

وی اعلام نمود: میزان مشارکت بالا در سال 2015، یک نه به سیاست های راست گرایانه و تندروی دولت هارپر بود.

  • افزایش مشارکت جوانان

این فعال سیاسی ایرانی در کانادا با تاکید بر اینکه میزان مشارکت جوانان در انتخابات 2015 بیشتر شده بود، یادآور شد: این نوع رفتار هم در همان راستای تغییر حزب حاکم محافظه کاران ارزیابی می شد. حتی فکر می کنم این بار در انتخابات 2019 هم بسیاری از جوانان برای همین منظور آمدند تا جلوی به قدرت رسیدن محافظه کاران را بگیرند.

احمدی در پاسخ به این سوال که اگر چنین قصدی وجود داشته است، چرا مشارکت کلی کمتر شده و حزب لیبرال هم نتوانست دولت حداکثری به دست آورد، گفت: باید توجه داشت که دولت اقلیت لیبرال، اقلیت قوی را تشکیل داده است چرا که 157 کرسی را به دست آورد.

وی با بیان اینکه 170 کرسی برای داشتن دولت اکثریت لازم است، گفت: لیبرال ها تنها به 13 کرسی احتیاج داشتند تا به اکثریت برسند.

  • دلایل کاهش آرای لیبرال ها

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی در تورنتوی کانادا افزود: در چهار سال گذشته دولت ترودو با مسایل و مسائل مختلفی روبرو بود و می توان گفت که باعث شد تا بعضی از وعده های انتخاباتی ترودو، اجرایی نگردد.

احمدی ادامه داد: یکی از اتفاقات اساسی که در این چهار سال افتاد، انتخاب دونالد ترامپ در آمریکا بود. کانادا و آمریکا از نظر تجاری روابط بسیار گسترده ای دارند، انتخاب ترامپ و برخوردی که با قرارداد تجاری نفتا داشت، باعث شد تمرکز و توجه دولت کانادا به سمت حل این مشکل برود.

وی با بیان اینکه علاوه بر نفتا، تعرفه مربوط به فولاد و صنایع چوب هم مطرح بود، افزود: مشکل دیگری که برای دولت ترودو ایجاد شد، پرونده معروف به اس ان سی بود. شرکتی در استان کبک که ترودو در جریان رسیدگی به اتهامات این شرکت و آنالیز دادستان کل کشور دخالت کرد؛ این مساله بعضی از رای دهندگان را نسبت به دولت وی ناامید کرد و نظراشان را از حزب لیبرال برگرداند.

این تحلیلگر مسایل سیاسی اظهار کرد: همچنین ترودو در سال 2015 قول داده بود که سیستم انتخاباتی کانادا را تغییر دهد. این وعده ترودو باعث شد که بسیاری از افرادی که عقاید سیاسی چپگرایانه و مترقی دارند، در انتخابات پیشین از حزب لیبرال در حمایت نمایند که این اتفاق بیفتد و سیستم انتخاباتی تغییر کند.

احمدی گفت: دولت ترودو این وعده را به خاطر پیچیدگی هایی که این کار داشت محقق نکرد، خود این مساله و عدم تحقق آن باعث شد تعدادی از رای هایی که حزب لیبرال در انتخابات گذشته از طرف ترقی خواستار بدست آورده بود هم ریزش داشته باشد.

  • دولت ائتلافی تشکیل نخواهد شد

وی در پاسخ به اینکه آیا ممکن است دو حزب لیبرال و نئو دموکرات متحد شوند و یک حزب تشکیل دهند، گفت: این دو حزب، منش جدایی دارند و تاریخ تشکیل آنها متفاوت است. هیچ صحبتی هم از اینکه این دو حزب با هم اتحادی تشکیل دهند و یک حزب شوند، وجود ندارد. این تحلیلگر مسایل کانادا افزود: اکثریت اعضای هر دو حزب نیز علاقه ای به اتحاد با حزب دیگر ندارند. مشاهده من این است که در کانادا بسیاری از سیاسیون و همچنین شهروندان به این موضوع که سیستم سیاسی کانادا دو حزبی نیست و احزاب متفاوت حضور دارند و انتخاب های گوناگونی وجود دارد، افتخار می نمایند و نمی خواهند همچون آمریکا یا بعضی دیگر از کشور ها تنها شاهد حضور دو حزب باشند و هیچ حزب دیگری امکان به قدرت رسیدن و یا صدایی در مجلس نداشته باشد.

احمدی ادامه داد: اما درباره دولت اقلیت باید بگویم که با توجه به مصاحبه اخیر ترودو بعد از انتخابات، دولت اقلیت لیبرال با هیچ حزب دیگری ائتلاف رسمی نخواهد نمود. در کانادا سیستمی که دولت بخواهد به شکل ائتلافی تشکیل گردد عرف نیست بلکه روش کار این است که دولت اقلیت سعی می نماید برای سیاست هایی که می خواهد دنبال نمایند یا لوایحی که می خواهد در مجلس به تصویب برساند، با احزاب دیگر همکاری کند تا حمایت حداقل یکی از احزاب منتقد دولت را جلب کند.

وی با تاکید بر اینکه حمایت احزاب دیگر در مساله تصویب لایحه بودجه بسیار اهمیت دارد، افزود: بودجه، مهمترین بحث هر سال مجلس است و برنامه دولت را برای سال بعد معین می نماید، از این رو، دولت اقلیت بویژه روی لوایح مربوط به بودجه سعی خواهد نمود حمایت احزاب دیگر را جلب کند.

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی تورنتوی کانادا یادآور شد: به طور طبیعی حزبی که به مواضع حزب لیبرال نزدیک تر است و می تواند از حزب لیبرال حمایت کند، حزب نئو دموکرات است و انتظار می رود که لیبرال ها با حزب نئو دموکرات بر سر برنامه ها ولوایح همکاری نمایند.

احمدی افزود: اما نئو دموکرات ها تنها انتخاب لیبرال ها نخواهند بود و حزب کبک هم می تواند مورد توجه قرار گیرد و در بعضی موارد دولت لیبرال را در برنامه ها جلو ببرند به خصوص اگر احساس نمایند که منافع آن متوجه استان کبک خواهد شد.

  • مزایا و معایب دولت اقلیت

وی درباره تاثیر دولت اقلیت در اجرا و پیگیری سیاست های داخلی و خارجی هم گفت: اتفاقی که ممکن است بیفتد و مثبت باشد این است که حزب لیبرال باید با همکاری احزاب دیگر، سیاست های خود را جلو ببرد و سیاست هایی که از برآیند این همکاری تصویب گردد سیاست هایی خواهد بود که اکثریت جامعه را نمایندگی می نماید.

این تحلیلگر مسایل سیاسی افزود: این مساله در تاریخ کانادا و در زمان روی کار بودن دولت های اقلیت پیشین هم مشاهده می گردد به گونه ای که از همکاری حزب لیبرال و نئودموکرات خدمات و پوشش بیمه درمانی همگانی فعلی در کانادا ایجاد شده است. به دلیل این همکاری در حوزه سیاست داخلی کانادا ممکن است شاهد سیاست های مترقی تری باشیم به عنوان مثال افزایش خدمات اجتماعی، درمانی، کوشش برای برطرف نابرابری های مالی و عدالت اجتماعی و همچنین سیاست های حفظ محیط زیست و مبارزه با تغییرات اقلیمی.

احمدی درباره معایب دولت اقلیت هم گفت: اما از سمت دیگر مسئله ای که به وجود می آید این است که دولت اقلیت بازدهی که یک دولت اکثریت می تواند داشته باشد را ندارد. پروسه ای که باید همکاری در مجلس را شکل دهد، طولانی تر خواهد بود و سختی های خود را دارا است.

وی افزود: بدون شک، حزب اپوزیسیون اصلی که حزب محافظه کار است و در این انتخابات حدود 120 کرسی را به خود اختصاص داده، سعی خواهد نمود از این دشواری ها و سختی هایی که لیبرال ها با آن روبرو خواهند بود، به منظور اعتراض و انتقاد علیه لیبرال ها با هدف پیروزی در انتخابات آینده استفاده کند.

این تحلیلگر ایرانی مقیم کانادا گفت: محافظه کاران در چهار سال گذشته نشان دادند، به عنوان حزب منتقد اصلی دولت بسیار قوی عمل می نمایند و می کوشند از نظر سیاسی، فعالیت مجلسی و تبلیغاتی انتقادهای بسیار تخریبی و تندی علیه دولت مطرح نمایند. انتقادهای محافظه کاران معمولا به نوعی عوامگرایانه است و با شهروندان ارتباط برقرار می نماید و از این طریق کوشش مینمایند تعداد رای لیبرال ها را در انتخابات آینده کاهش دهند. آنها بازی سیاسی و منتقد بودن را بسیار خوب بلدند و سعی می نمایند از این طریق، دولت را تحت فشار قرار دهند.

احمدی در پاسخ به این سوال که محافظه کاران در این راستا تا چه میزان پیروز خواهند بود، گفت: این مساله به همکاری حزب لیبرال و سایر احزاب بستگی خواهد داشت. نئودموکرات ها در آینده نزدیک به هیچ عنوان نمی توانند دولت تشکیل دهند بنابراین شرایط فعلی یکی از بهترین موقعیت ها است که بخشی از سیاست های خود را به وسیله همکاری با لیبرال ها به پیش ببرند. اگر این همکاری وجود داشته باشد، محافظه کاران خیلی نمی توانند خللی در این راستا ایجاد نمایند.

  • دولت اقلیت و امکان انتخابات زود هنگام

وی در پاسخ به این سوال که اگر لیبرال ها نتوانند در موضوعی حمایت احزاب دیگر را به دست آورند، چه پیش خواهد آمد، گفت: دولت اقلیت لیبرال برای اینکه لایحه ای را تصویب کند باید حداقل حمایت نئودموکرات ها یا حزب کبک (بلاک کبکوا) را با خود داشته باشد ...

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی در تورنتو شرح داد: این مساله درباره بودجه بسیار اهمیت دارد. اگر لایحه بودجه تصویب نگردد می توان گفت که آن دولت رای عدم اعتماد می گیرد و دوباره انتخابات برگزار خواهد شد.

احمدی در عین حال گفت: اما مجلس در هر زمانی با طی روند قانونی خود می تواند بحث عدم کفایت دولت را مطرح کند و اگر مجموع احزاب دیگر به نقطه مشترک برسند، می توانند دولت را ساقط نمایند.

وی اعلام نمود: بر اساس پیشینه ای که وجود دارد، به طور معمول دولت های اقلیت چیزی حدود 2 سال در کانادا عمر داشته اند و معمولا انتخابات زود هنگام در زمان دولت اقلیت همیشه مطرح شده است.

این فعال سیاسی در کانادا یادآور شد: فقط این بحث نیست که مجلس بخواهد انتخابات زودهنگام درخواست کند، اگر دولت احساس کند که در نظر سنجی ها وضعیت خوبی دارد و امکان دارد که بتواند دولت اکثریت تشکیل دهد، یا اینکه نمی تواند با احزاب دیگر به نقطه نظر واحد برسد، با درخواست انحلال مجلس، انتخابات زودهنگام را برگزار می نماید.

  • نقش سیاست خارجی در انتخابات اخیر

احمدی در پاسخ به این سوال که نقش سیاست خارجی در انتخابات اخیر چگونه بوده است، گفت: سیاست خارجی در این انتخابات خیلی به عنوان اولویت مطرح نبود. حزب محافظه کار تنها حزبی بود که خیلی روی سیاست خارجی مانور داد و با جزئیات برنامه داشت اما به طور کلی مهم ترین اولویتی که در نظر سنجی ها مطرح می شد، مسایل مالی بود.

وی افزود: هزینه بالای زندگی به خصوص قیمت بالای مسکن در شهرهای بزرگ کانادا، برنامه مالیاتی احزاب، بحث عدالت اجتماعی و حفظ محیط زیست و مبارزه با تغییرات اقلیمی مهم ترین مسایلی بود که در این انتخابات مطرح شد. همه نظر سنجی ها نشان داد که مساله تغییرات اقلیمی برای اکثریت شهروندان کانادا اهمیت دارد و احساس می نمایند که دولت کانادا حتما در این باره باید سیاست و برنامه های مشخصی داشته باشد.

  • مساله ایران

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی در پاسخ به این سوال که موضوع ایران در این انتخابات تا چه میزان مطرح بود، گفت: در طول انتخابات و کمپین انتخاباتی که تازه انتها یافته است، مساله سیاست خارجی برای حزب لیبرال یک اولویت نبود.

احمدی افزود: برای حزب نئودموکرات هم تقریبا به همین شکل بود. مساله ایران بر عکس انتخابات 2015 که یک وعده مشخصی از طرف حزب لیبرال وجود داشت که در صورت انتخاب، به سمت تجدید رابطه با ایران و بازگشایی سفارت ها پیش خواهند رفت، چنین وعده مشابهی را در انتخابات 2019 نشنیدیم.

وی ادامه داد: اما کاندیداهای حزب لیبرال که در طول انتخابات به خصوص در صحبت هایی که با جامعه ایرانی در کانادا داشتند، مطرح می کردند که دولت لیبرال همچنان به وعده خود پایبند است و در صورت انتخاب مجدد سعی می نماید راه دیپلماسی را با ایران به پیش ببرد.

این فعال سیاسی در کانادا افزود: این مساله در تضاد مشخصی با برنامه سیاست خارجی حزب محافظه کار بود که برنامه ای را علیه ایران اعلام نموده بود و در صورت انتخاب آنها، کانادا به نوعی با سیاست موسوم به فشار حداکثری دولت ترامپ علیه ایران همراه می شد.

احمدی از این منظر انتخاب دولت لیبرال را مثبت ارزیابی کرد و گفت: همچنین با تحولات اخیر و حل بعضی از پرونده های کنسولی که مانع هرگونه مذاکره دیپلماتیک با ایران شده بود، می توان احتمال بازگشت به مذاکره را امیدوار نماینده دانست.

وی درباره اینکه رویکرد لیبرال ها در این دوره نسبت به روابط با ایران چگونه خواهد بود، هم گفت: فکر می کنم می توانیم شاهد آن باشیم که با همکاری دو حزب لیبرال و نئودموکرات در دولت اقلیتی که شکل خواهد گرفت، کانادا نگاه مثبت تری را درباره تجدید رابطه و پیگیری دیپلماسی با ایران داشته باشد.

این تحلیلگر مسایل کانادا افزود: حزب نئودموکرات رویکرد مثبتی نسبت به تجدید رابطه دیپلماتیک با ایران داشته و مخالف سیاست های ترامپ و خروج آمریکا از برجام بوده است. اگر فقط به این مساله نگاه کنیم؛ همکاری این دو حزب می تواند کانادا را در بحث سیاست خارجی به سمت تعامل سوق دهد و این مساله می تواند در موضوع رابطه کانادا و ایران هم گشایشی ایجاد کند.

احمدی با ابراز تاسف از اینکه مساله روابط ایران و کانادا در اولویت سیاست خارجی این دو کشور قرار ندارد، اظهار کرد: زمانی که ترامپ و مشکل نفتا به اولویت اصلی سیاست خارجی کانادا تبدیل شد، تمام موارد دیگر از جمله رابطه با ایران به انتهای لیست رفت و دولت نتوانست به آنها رسیدگی کند. همچنین بعضی پرونده های کنسولی نیز از موانع اساسی دیگر بر سر راه تجدید رابطه دو کشور بوده است.

وی این مساله را درباره سیاست خارجی ایران هم صادق دانست و گفت: آنچه که به نظر من باید این مساله را در اولویت هر دو کشور قرار دهد، جامعه نسبتا بزرگی است که از ایرانیان در کانادا حضور دارند و همیشه درخواست داشته اند که رابطه بین دو کشور برقرار گردد.

رئیس موسسه صلح و دیپلماسی در تورنتو، قطع رابطه در سال 2012 که از سوی دولت محافظه کار استیون هارپر انجام شد را یک اشتباه بزرگ توصیف کرد که مسائل عدیده ای را برای جامعه ایرانیان کانادا به خصوص عدم دسترسی ایرانیان به خدمات کنسولی ایجاد نموده است.

احمدی اعلام نمود: بنابراین درخواستی که من به عنوان یک ایرانی کانادایی به خصوص با دولت کانادا مطرح کردم این بوده است که باوجود اینکه از نظر رابطه تجاری یا مسایل سیاسی ممکن است رابطه دو کشور در اولویت نباشد اما برای جمعیت بین 300 تا 400 هزار نفره ایرانی در کانادا یک اولویت و مساله مهمی است که دو کشور گام به گام به سمت تجدید رابطه حرکت نمایند و در گام اول رابطه کنسولی را برقرار نمایند.

منبع: همشهری آنلاین
انتشار: بروزرسانی: 4 آبان 1398 شناسه مطلب: 2869

به "خواسته ایرانیان مقیم کانادا از دولت ترودو" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "خواسته ایرانیان مقیم کانادا از دولت ترودو"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید