گزارش هتل های تسخیر شده در ایالت مِین (Maine) - مجله آزمون اول

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

شاید بتوان گفت که مه غلیظی که از اقیانوس اطلس برمی‌خیزد، خانه‌های چند صد ساله با معماری خاص و فانوس‌های دریایی که بر سواحل صخره‌ای نظارت می‌کنند، فضایی ایده‌آل برای باقی ماندن ارواح فراهم کرده است. بسیاری از این اقامتگاه‌های تاریخی، زمانی خانه کاپیتان‌های کشتی، خانواده‌های ثروتمند و یا حتی بیمارستان بوده‌اند و داستان‌های تلخ و شیرین بسیاری را در دل خود جای داده‌اند. امروزه، مهمانان و کارکنان این مکان‌ها گزارش‌هایی از وقایع عجیب، از شنیدن صداهای مرموز گرفته تا مشاهده اشباح، ارائه می‌دهند.

کانون فعالیت‌های ماوراءالطبیعه: منطقه کنبانک‌پورت (Kennebunkport)

شهر ساحلی کنبانک‌پورت به عنوان یکی از مراکز اصلی فعالیت‌های فراطبیعی در مِین شناخته می‌شود. چندین مسافرخانه تاریخی در این منطقه به تسخیر ارواح شهرت دارند.

1. مسافرخانه کنبانک (Kennebunk Inn) و روح شوخ‌طبع سایلس پرکینز

این مسافرخانه که قدمت آن به سال 1799 بازمی‌گردد، میزبان یکی از معروف‌ترین ارواح منطقه به نام سایلس پرکینز (Silas Perkins) است. پرکینز که در قرن بیستم به عنوان کارمند پذیرش و نگهبان شب در این مسافرخانه کار می‌کرد، یک شاعر محلی نیز بود. داستان تسخیرشدگی او از زمانی آغاز شد که در دهه 1950 (در سن 72 یا به روایتی 80 سالگی) بر اثر سکته قلبی در داخل ساختمان مسافرخانه درگذشت. برخی معتقدند مرگ او در اتاق شماره 17 رخ داده است.

روح سایلس به عنوان یک حضور «بازیگوش» و «خوش‌طینت» توصیف می‌شود که بیشتر به شوخی‌های بی‌خطر با کارکنان و مهمانان علاقه دارد تا ایجاد ترس. فعالیت‌های ماوراءالطبیعه‌ای که به او نسبت داده می‌شود شامل موارد زیر است:

• جابجایی و پرتاب اشیاء: گزارش‌های متعددی از افتادن لیوان‌ها و ظروف از قفسه‌های بار، جابجایی خود به خود کارد و چنگال‌ها و حتی معلق شدن لیوان‌ها در هوا پیش از سقوط بر زمین وجود دارد. در یک مورد مشهور، سه لیوان از قفسه بلند شده و به پشت یک متصدی بار برخورد کردند.
• شوخی با کارکنان: گفته می‌شود سایلس کارمندانی را که دوست ندارد با شوخی‌هایش آزار می‌دهد.
• فعالیت‌های الکترونیکی: روشن شدن تلویزیون‌ها حتی پس از کشیدن دوشاخه از پریز، یکی از پدیده‌های عجیبی است که به خصوص در اتاق 17 گزارش شده است.

اتاق 17 به عنوان کانون اصلی فعالیت‌های ماوراءالطبیعه در مسافرخانه شناخته می‌شود. علاوه بر روشن شدن تلویزیون، مهمانان این اتاق از لرزش شدید دستگیره درها، باز شدن خود به خود درهای قفل شده و احساس سرمای ناگهانی و غیرقابل توضیح خبر داده‌اند. با این حال، حضور سایلس پرکینز به قدری بی‌خطر تلقی می‌شود که برخی مهمانان پس از اقامت در این اتاق، در یادداشت‌هایی از او برای «اشتراک مسالمت‌آمیز فضا» تشکر کرده‌اند.

2. عمارت کاپیتان لرد (Captain Lord Mansion) و روح سرگردان فیبی لرد

این عمارت باشکوه در سال 1812 برای کاپیتان ناتانیل لرد ساخته شد، اما داستان غم‌انگیزی را در دل خود جای داده است. کاپیتان لرد در جریان جنگ 1812 به اسارت نیروهای بریتانیایی درآمد و اگرچه زنده به خانه بازگشت، اما تنها چند ماه پس از تکمیل عمارت، در سال 1815 بر اثر بیماری درگذشت. پس از مرگ او، همسرش فیبی لرد (Phoebe Lord)، به تنهایی 9 فرزندشان را در همین خانه بزرگ کرد و تا 49 سال بعد، یعنی تا پایان عمر، در آنجا ماند.

اعتقاد بر این است که روح فیبی، به دلیل ارتباط عمیق و زندگی پرفراز و نشیبی که در این عمارت داشته، هرگز آن را ترک نکرده است. او اغلب به صورت شبحی از یک زن با لباس‌های دوره ویکتوریا یا یک لباس خواب بلند توصیف می‌شود که در نقاط مختلف خانه سرگردان است.

• «اتاق لینکلن» (Lincoln Room): این اتاق که در گذشته اتاق خواب شخصی فیبی بوده و «اتاق ویستریا» (Wisteria Room) به معنی "یادآوری مردگان" نام داشت، یکی از اصلی‌ترین مکان‌هایی است که روح او در آن مشاهده شده است. مهمانان گزارش داده‌اند که زنی با لباس قدیمی را دیده‌اند که آنها را تماشا می‌کند.
• راه پله مارپیچ: راه پله اصلی و باشکوه عمارت، مکان دیگری است که فیبی در آنجا دیده شده است. گفته می‌شود او بر روی پله‌ها می‌ایستد و به نظاره مهمانان می‌پردازد. حضور او بیشتر حالتی نظاره‌گر و آرام دارد.

3. مسافرخانه کاپیتان فیرفیلد (Captain Fairfield Inn) و حضور دوستانه یک ناخدای جنگ

این مسافرخانه در حدود سال 1813 برای کاپیتان جیمز فیرفیلد (James Fairfield)، باجناق کاپیتان ناتانیل لرد، ساخته شد و میزبان روحی است که به «خیرخواه» و «دوستانه» شهرت دارد. کاپیتان فیرفیلد نیز در جنگ 1812 به عنوان یک سرباز خصوصی اسیر و به زندان بدنام دارتمور (Dartmoor) در انگلستان فرستاده شد. او پس از آزادی به خانه بازگشت اما تنها پنج سال بعد، در سال 1820، بر اثر ذات‌الریه درگذشت.

داستان تسخیرشدگی این مسافرخانه از سال 1991 و با تبدیل شدن آن به مسافرخانه و شروع بازسازی‌ها آغاز شد. اولین گزارش از مشاهده روح کاپیتان فیرفیلد، شبح او بود که در گوشه‌ای تاریک از زیرزمین در حالی که شناور بود، دیده شد. برخلاف بسیاری از ارواح، به نظر می‌رسد کاپیتان فیرفیلد از تغییرات ایجاد شده راضی است و از حضور مهمانان استقبال می‌کند. حضور «دوستانه» او از این رضایت ناشی می‌شود که می‌بیند خانه محبوبش به زیبایی بازسازی شده و مملو از بازدیدکننده است.

• مشاهده شبح: مهمانان و کارکنان بارها شبح او را، گاهی به صورت مردی با کت تیره، در زیرزمین و سایر نقاط خانه مشاهده کرده‌اند.
• احساس حضور: بسیاری از مهمانان بدون دیدن شبح، حضور گرم و صمیمانه او را در اتاق‌ها حس کرده‌اند. برخی معتقدند پرتره‌ای که از او در مسافرخانه آویزان است، به نوعی دروازه‌ای برای حضور روح اوست.

4. کلاب ساحلی تایدز (The Tides Beach Club)

این هتل که قبلاً با نام "مسافرخانه تایدز کنار دریا" (Tides Inn By-The-Sea) شناخته می‌شد، در سال 1899 ساخته شده و گفته می‌شود توسط روح مالک اصلی آن، اِما فاس (Emma Foss)، تسخیر شده است.

• ناظر بر تغییرات: اِما به نظر می‌رسد هنوز بر ملک محبوب خود نظارت دارد. کارکنان معتقدند که او رضایت یا عدم رضایت خود را از بازسازی‌ها و تغییرات انجام شده در هتل به نوعی نشان می‌دهد.

5. استراحتگاه ننانتوم (Nonantum Resort)

این استراحتگاه که در سال 1884 برای کاپیتان هنری هکمن (Captain Henry Heckman) ساخته شد، قدیمی‌ترین هتل کنبانک‌پورت است و شاهد رویدادهای غیرقابل توضیح بسیاری بوده است. گفته می‌شود این هتل محل پرسه زدن 27 روح است.

• فعالیت‌های متنوع: کارکنان و مهمانان، به خصوص در فصول خلوت سال، احساس می‌کنند که تحت نظر هستند. کوبیده شدن درها، روشن و خاموش شدن خودکار چراغ‌ها در اتاق‌های خالی و شنیدن زمزمه‌هایی از اتاق‌هایی که کسی در آنها نیست، از جمله گزارش‌هاست. حتی مشاهده شده که درهای ورودی سنگین هتل خودبه‌خود باز و بسته می‌شوند، گویی در حال پذیرش مهمانان نامرئی هستند. با این حال، این فعالیت‌ها به یک رویداد تاریخی یا روح خاصی نسبت داده نشده‌اند.

دیگر هتل‌های شبح‌زده در سراسر مِین

علاوه بر کنبانک‌پورت، مکان‌های دیگری نیز در ایالت مِین وجود دارند که داستان‌های ارواح خاص خود را دارند.

1. هتل هربرت گرند (Herbert Grand Hotel) - کینگفیلد (Kingfield)

هتل هربرت گرند که در سال 1918 افتتاح شد، به دلیل گذشته تاریک و فعالیت‌های ماوراءالطبیعه گسترده‌اش، یکی از بدنام‌ترین مکان‌های تسخیر شده در نیوانگلند محسوب می‌شود. این هتل به طور رسمی توسط گروه "شکارچیان ارواح مین" به عنوان مکانی تسخیر شده تأیید شده است.

• تاریخچه تاریک: این هتل توسط هربرت اس. وینگ، یک وکیل و سیاستمدار محلی ساخته شد. در دوران ممنوعیت الکل، هتل به یک "اسپیک‌ایزی" (میکده مخفی) و مرکز تن‌فروشی تبدیل شد که پاتوق سیاستمداران برای خوشگذرانی‌های پنهانی بود. گفته می‌شود برخی از مهمانان هرگز هتل را ترک نکرده‌اند و ارواحشان هنوز در آنجا سرگردان هستند. شایعاتی مبنی بر وقوع یک قتل در زیرزمین نیز وجود دارد، هرچند هرگز تأیید نشده است. خود هربرت وینگ نیز دو هفته پس از فروش هتل در سال 1956، در همانجا درگذشت و برخی معتقدند روح او هنوز در هتل حضور دارد.
• ارواح کودکان و سایه‌ها: از مشهورترین گزارش‌ها، مشاهده ارواح کودکان است. مهمانان دختری با موهای قرمز را در اتاق 201 دیده‌اند که روی تخت نشسته و از آنها خواسته او را با خود ببرند. همچنین سایه‌هایی سرگردان بارها در اتاق غذاخوری خالی مشاهده شده‌اند.
• اتاق 318 (اتاق تسخیر شده): این اتاق کانون اصلی فعالیت‌های فراطبیعی است. گزارش‌ها شامل مشاهده زنی با موهای بلند در حمام و احساس سنگینی یک سگ روی سینه مهمانان در هنگام خواب است.
• دیگر پدیده‌ها: مشاهده مردی با یقه بلند که سگی شبح‌وار را در راهرو قدم می‌زند و حرکت خود به خودی اشیاء در قسمت بار هتل نیز گزارش شده است.

2. مسافرخانه لوسرن (Lucerne Inn) - ددهام (Dedham)

این مسافرخانه تاریخی که ساخت آن به حدود سال 1818 بازمی‌گردد، نه تنها به خاطر معماری زیبایش بلکه به دلیل یک افسانه تراژیک از عشق، خیانت و قتل شهرت دارد که گفته می‌شود منشأ فعالیت‌های ماوراءالطبیعه در آن است.

• افسانه تراژیک ناتان: محبوب‌ترین افسانه حاکی از آن است که در قرن نوزدهم، صاحب یا سرایدار مسافرخانه به نام ناتان (Nathan)، همسر خود را در اتاق شماره 8 در وضعیتی نامناسب با یک مهمان ثروتمند غافلگیر می‌کند. ناتان که از شدت خشم و حسادت کور شده بود، هر دوی آنها را به قتل رساند و سپس با آویختن خود از تیرهای سقف اتاق زیر شیروانی، خودکشی کرد. اگرچه صحت تاریخی این داستان مورد تردید است، اما این افسانه به عنوان ریشه اصلی تسخیرشدگی هتل باقی مانده است.
• کانون فعالیت‌ها: اتاق شماره 8 و 10: اتاق شماره 8 به عنوان مرکز اصلی فعالیت‌های فراطبیعی شناخته می‌شود. گزارش‌های متعددی از این اتاق و همچنین اتاق شماره 10 وجود دارد که شامل باز و بسته شدن خودکار درها، شنیدن نجواها، قدم‌های نامرئی و احساس شدید تحت نظر بودن است.
• پدیده‌های دیگر در مسافرخانه: یکی از مشهورترین گزارش‌ها، شنیدن صدای نواختن پیانوی هتل در زمانی است که هیچ‌کس در نزدیکی آن حضور ندارد. همچنین شبح همسر ناتان گاهی در اتاق غذاخوری در حال نگاه کردن از پنجره دیده شده و استشمام ناگهانی بوی عطر زنانه نیز به حضور او نسبت داده می‌شود.

3. مسافرخانه کریج هاوس (Carriage House Inn) - سیرسپورت (Searsport)

این عمارت ویکتوریایی که در سال 1874 توسط کاپیتان جان مک‌گیلوری (Captain John McGilvery) ساخته شد، دیگر به عنوان مسافرخانه فعالیت نمی‌کند اما به تسخیرشدگی شهرت دارد. کارشناسان تأیید کرده‌اند که حداقل دو روح که مرگ نابهنگامی داشته‌اند در این مکان حضور دارند. هویت دقیق این ارواح مشخص نیست.

• پدیده‌های گزارش‌شده: گزارش‌ها شامل استشمام بوی تند دود سیگار برگ (در حالی که کسی سیگار نمی‌کشد)، شنیدن موسیقی، زمزمه‌ها و صدای در زدن از اتاق‌های خالی است.
• مشاهدات و احساسات فیزیکی: برخی مهمانان حس کرده‌اند کسی روی تختشان نشسته است. یک زن نیز گزارش داده که شبح زنی با موهای بلند و لباس قدیمی را در اتاقش دیده است.

4. مسافرخانه لایم‌راک (LimeRock Inn) - راکلند (Rockland)

این مسافرخانه زمانی خانه و مطب یک پزشک محلی به نام دکتر اورن لاوری جونیور (Dr. Oren Lawry Jr) بوده است. او از سال 1950 برای نزدیک به 50 سال در این مکان طبابت می‌کرد و سالن امروزی مسافرخانه، اتاق انتظار بیماران او بود. اعتقاد بر این است که ارواح سرگردان در این مکان، بیماران سابق دکتر هستند که هنوز منتظر ملاقات با او هستند.

• مشاهده اشباح: مهمانان و کارکنان، اشباح و سایه‌هایی را در راه‌پله‌ها، سالن و سرسرای ورودی مشاهده کرده‌اند. همچنین گزارش‌هایی از دیدن ارواح از بیرون ساختمان که از پنجره‌های طبقه بالا به بیرون نگاه می‌کنند، وجود دارد. شبح دو دختربچه نیز در این مکان دیده شده است.
• صداهای پچ‌پچ‌مانند: صداهای مبهم و نجوا مانندی شبیه به صحبت‌های آرام از سالن، جایی که بیماران منتظر نوبت خود بودند، شنیده شده است. کارشناسان فراطبیعی این ارواح را «دوستانه» توصیف کرده‌اند.

5. مسافرخانه آدمیرال پیری (Admiral Peary Inn) - فرایبورگ (Fryeburg)

این مسافرخانه زیبا، خانه روح یک دختربچه به نام آنابل (Annabelle) است. این نام توسط یک واسطه روحی که پس از گزارش‌های مکرر مهمانان از مسافرخانه بازدید کرد، برای این روح انتخاب شد.

• داستان آنابل: گفته می‌شود آنابل روح دختربچه‌ای 7 یا 8 ساله است که در این خانه جان باخته است. با این حال، تحقیقات تاریخی هیچ مدرک مشخصی مبنی بر زندگی یا مرگ کودکی با این مشخصات در این مکان پیدا نکرده است.
• گزارش‌های ثبت‌شده: مهمانان بارها گزارش داده‌اند که صدای خنده شادمانه یک دختربچه را از راهروها شنیده‌اند یا برای لحظه‌ای شبح او را دیده‌اند که به سرعت از اتاقی به اتاق دیگر می‌رود. علاوه بر آنابل، تیم‌های تحقیقاتی ادعا کرده‌اند که با ارواح کودکان دیگری به نام‌های نیتن (Nathan) و ابیگیل (Abigail) نیز در این مکان ارتباط برقرار کرده‌اند.

خلاصه

ایالت مِین دارای چندین هتل و مسافرخانه تاریخی با شهرت فراطبیعی است. منطقه کنبانک‌پورت به عنوان یک کانون اصلی برای علاقه‌مندان به گردشگری وحشت شناخته می‌شود.

• مسافرخانه کنبانک میزبان روح شوخ‌طبع کارمند سابقش، سایلس پرکینز، است که با پرتاب کردن لیوان‌ها و روشن کردن تلویزیون‌های از برق کشیده شده در اتاق 17، خود را نشان می‌دهد.
• عمارت کاپیتان لرد توسط روح فیبی لرد تسخیر شده است؛ او پس از مرگ همسرش، 9 فرزندش را به تنهایی در این خانه بزرگ کرد و اکنون شبح او در «اتاق لینکلن» (اتاق خواب سابقش) و روی راه‌پله مارپیچ دیده می‌شود.
• مسافرخانه کاپیتان فیرفیلد دارای حضور دوستانه کاپیتان جیمز فیرفیلد است که از دیدن بازسازی زیبای خانه‌اش پس از بازگشت از اسارت در جنگ 1812 خشنود است.

در دیگر نقاط ایالت نیز مکان‌هایی مانند هتل هربرت گرند در کینگفیلد با گذشته‌ای تاریک و گزارش‌های متعدد از ارواح کودکان، و مسافرخانه لوسرن در ددهام با داستانی تراژیک از یک مثلث عشقی، قتل و خودکشی که منجر به فعالیت‌های شدید در اتاق شماره 8 شده است، تجربه‌های منحصر به فردی از دنیای ماوراءالطبیعه را ارائه می‌دهند. مسافرخانه لایم‌راک به دلیل گذشته‌اش به عنوان مطب پزشک، توسط ارواح «بیماران» تسخیر شده است که صداهای پچ‌پچ‌مانند آنها در سالن انتظار سابق شنیده می‌شود. در مسافرخانه آدمیرال پیری نیز روح دختربچه‌ای به نام آنابل با خنده‌هایش در راهروها شهرت یافته است. این داستان‌ها که نسل به نسل منتقل شده‌اند، بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ و فرهنگ محلی این اقامتگاه‌های تاریخی شده‌اند و هر ساله ماجراجویان بسیاری را برای تجربه‌ای متفاوت و هیجان‌انگیز به سوی خود می‌کشانند.