آبشار شعله ابدی (Eternal Flame Falls) - مجله آزمون اول

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

موقعیت جغرافیایی و راهنمای کامل مسیر دسترسی

آبشار شعله ابدی در بخش جنوبی پارک چستنات ریج، یکی از پارک‌های شهرستان ایری در ایالت نیویورک آمریکا، واقع شده است. این پارک در نزدیکی شهر اورچرد پارک (Orchard Park) قرار دارد. برای رسیدن به این آبشار، بازدیدکنندگان باید مسیری را در دل جنگل طی کنند که جزئیات آن به شرح زیر است:

• نام رسمی مسیر: مسیر شعله ابدی (Eternal Flame Trail).
• مشخصات مسیر: این مسیر به صورت رفت و برگشت حدود 1.9 تا 2.25 کیلومتر (1.2 تا 1.4 مایل) طول دارد. پیمایش کامل آن بسته به آمادگی جسمانی و زمان توقف، معمولاً بین 30 تا 45 دقیقه به طول می‌انجامد.
• درجه سختی: مسیر دارای درجه سختی "متوسط" (Moderate) ارزیابی می‌شود. اگرچه بخش‌هایی از آن هموار است، اما وجود شیب، پله‌ها و نیاز به حرکت در بستر نهر، آن را چالش‌برانگیز می‌کند.
• نشانه‌گذاری مسیر: مسیر با تابلوهایی که نماد شعله دارند، مشخص شده است تا راهنمای بازدیدکنندگان باشد.

چالش‌های مسیر و بهبودهای اخیر

با وجود کوتاه بودن، این مسیر چالش‌های خاص خود را دارد که آگاهی از آن‌ها برای یک تجربه ایمن ضروری است.

• بخش‌های شیب‌دار و پلکانی: مسیر شامل یک فرود قابل توجه به داخل دره است. در گذشته این بخش بسیار فرسایش یافته و خطرناک بود، اما اکنون ایمن‌تر شده است.
• لغزندگی: سطح مسیر، به‌ویژه پله‌ها و بستر سنگی نهر شیل (Shale Creek)، می‌تواند بسیار لغزنده و گِلی باشد، مخصوصاً پس از بارندگی یا در فصول سرد. گزارش‌های متعددی از لغزش و آسیب‌دیدگی بازدیدکنندگان وجود داشته است.
• عبور از نهر: بخش قابل توجهی از مسیر در داخل بستر نهر ادامه می‌یابد. عمق آب معمولاً کم است اما پس از باران‌های شدید یا ذوب برف، سطح آب بالا آمده و عبور را دشوارتر می‌کند.

برای افزایش ایمنی، در آگوست 2023 یک پروژه بازسازی گسترده با سرمایه‌گذاری 134,000 دلاری توسط شهرستان ایری و با همکاری انجمن حفاظت از چستنات ریج (Chestnut Ridge Conservancy) به اتمام رسید. این بهبودها شامل نصب 139 پله چوبی جدید و حدود 37 متر نرده محافظ برای ایمن‌سازی بخش شیب‌دار و کاهش فرسایش بوده است.

دوام "ابدی" شعله: یک سنت غیررسمی

برخلاف نام "ابدی"، این شعله در عمل جاودانه نیست و گاهی خاموش می‌شود.

• عوامل خاموشی: وزش باد شدید یا افزایش حجم آب آبشار، به‌ویژه پس از بارندگی‌های سنگین، می‌تواند با راندن آب به داخل حفره، شعله را به طور موقت خاموش کند. با این حال، جریان گاز طبیعی که سوخت این آتش را تأمین می‌کند، دائمی است.
• روشن‌سازی مجدد: روشن کردن مجدد شعله وظیفه رسمی هیچ ارگانی نیست و به یک سنت غیررسمی در میان بازدیدکنندگان و کوهنوردان تبدیل شده است. بسیاری از گردشگران با به همراه داشتن فندک یا کبریت، در صورت خاموش بودن شعله، آن را دوباره برمی‌افروزند و این عمل به بخشی از تجربه بازدید از آبشار تبدیل شده است.

راز علمی شعله ابدی: یک معمای زمین‌شناسی

راز این شعله بسیار پیچیده‌تر از یک نشت گاز ساده است و نظریه‌های رایج زمین‌شناسی را به چالش می‌کشد.

ترکیبات شیمیایی غیرمعمول گاز

گازی که این شعله را تغذیه می‌کند، ترکیب شیمیایی بسیار متفاوتی نسبت به سایر تراوش‌های گاز طبیعی دارد.

• غلظت بالای اتان و پروپان: تحقیقات نشان داده است که این گاز دارای غلظت بسیار بالایی از اتان و پروپان است که حدود 35 درصد از کل گاز را تشکیل می‌دهد. این در حالی است که در اکثر نشت‌های گاز طبیعی، متان جزء غالب است.
• میزان خروج گاز: محققان تخمین زده‌اند که روزانه حدود یک کیلوگرم متان از این منبع به بیرون نشت می‌کند.

معمای منشأ گاز از "شیل سرد"

معمای اصلی این پدیده در منشأ آن نهفته است.

• سنگ منبع: دانشمندان منبع این گاز را لایه‌های شیل راین‌استریت (Rhinestreet Shale) شناسایی کرده‌اند که مربوط به دوره دوونین (حدود 400 میلیون سال پیش) بوده و در عمق حدود 400 متری زیر سطح زمین قرار دارند.
• تناقض با نظریه‌های رایج: طبق نظریه‌های استاندارد تولید گاز (فرآیند ترموژنیک)، سنگ‌های شیل باید تحت حرارت بسیار بالا، در حدود 100 درجه سانتی‌گراد، قرار گیرند تا ساختارهای کربنی در آنها شکسته شده و گاز آزاد شود.
• دمای پایین سنگ: با این حال، سنگ‌های شیل در زیر آبشار شعله ابدی به طور قابل توجهی سردتر از دمای مورد نیاز هستند و گرمای آنها به "یک فنجان چای" تشبیه شده است. این لایه‌ها از نظر زمین‌شناسی جوان‌تر و سطحی‌تر از آن هستند که بتوانند در فرآیند تولید گاز ترموژنیک شرکت کرده باشند.

فرضیه‌های جایگزین: نقش کاتالیزورها

برای توضیح این پدیده، دانشمندان در حال بررسی فرآیندهای جایگزین و ناشناخته‌ای برای تولید گاز هستند. اصلی‌ترین فرضیه، وجود یک کاتالیزور ناشناخته در سنگ‌های شیل است که شکستن مولکول‌های آلی و تولید گاز طبیعی را در دماهای بسیار پایین‌تر امکان‌پذیر می‌سازد.

اهمیت تاریخی و فرهنگی برای بومیان آمریکا

این مکان برای بومیان آمریکا، به‌ویژه قوم سِنِکا (Seneca Nation)، دارای اهمیت فرهنگی و معنوی عمیقی بوده است.

• باورها و افسانه‌ها: بر اساس روایات، بومیان آمریکا این آبشار و شعله آن را مکانی مقدس و دارای قدرت‌های ماوراءالطبیعه می‌دانستند. افسانه‌های محلی حاکی از آن است که این شعله هدیه‌ای از جانب یک روح نگهبان یا "روح زمین" بوده و نمادی از حفاظت، راهنمایی، حیات جاودان و قدرت اسرارآمیز طبیعت در نظر گرفته می‌شد.
• روشن کردن اولیه شعله: اعتقاد بر این است که این شعله هزاران سال پیش توسط بومیان آمریکا روشن شده و به عنوان مکانی مقدس برای انجام آیین‌ها و ارتباط با دنیای ارواح مورد احترام بوده است.

مقایسه با دیگر شعله‌های ابدی برجسته جهان

شعله ابدی چستنات ریج در مقایسه با دیگر شعله‌های طبیعی مشهور جهان، ویژگی‌های منحصر به فردی دارد:

• یانار داغ (کوه سوزان)، آذربایجان: این شعله‌ها که هزاران سال است می‌سوزند، از نشت گاز طبیعی از لایه‌های ماسه‌سنگ متخلخل نشأت می‌گیرند. این مکان در گذشته برای پیروان آیین زرتشت مقدس بوده است.
• چیمرا (Yanartaş)، ترکیه: گازهای این منطقه از میان سنگ‌های اوفیولیتی (ophiolites) خارج می‌شوند و منشأ آن موضوع بحث‌های علمی است. این مکان در اساطیر یونان باستان با هیولای آتشین "کیمرا" و معبد هفائستوس (خدای آتش) مرتبط است و گفته می‌شود ممکن است مکانی باشد که اولین شعله المپیک از آنجا روشن شده است.
• دروازه جهنم (دهانه گازی دروازا)، ترکمنستان: این پدیده برخلاف موارد دیگر، منشأ طبیعی ندارد و در سال 1971 بر اثر یک حادثه حفاری توسط شوروی سابق ایجاد شده است.

شعله چستنات ریج به دلیل قرار گرفتن در پشت یک آبشار، منشأ زمین‌شناسی منحصر به فرد (شیل سرد) و اهمیت معنوی برای بومیان آمریکا، از دیگر شعله‌های ابدی متمایز می‌شود.

تأثیر کشف "شیل سرد" بر اکتشاف انرژی

کشف تولید گاز از "شیل سرد" یک یافته علمی مهم است که پتانسیل تغییر درک ما از ذخایر هیدروکربنی را دارد.

• پیامدهای بالقوه: اگر این مکانیسم تولید گاز در دماهای پایین در نقاط دیگر جهان نیز رایج باشد، به این معناست که ذخایر گاز شیل ممکن است بسیار بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، باشد. این امر می‌تواند به تجدید ارزیابی پتانسیل منابع هیدروکربنی در حوضه‌های زمین‌شناسی که قبلاً به دلیل دمای پایین، غیرمحتمل تلقی می‌شدند، منجر شود.
• وضعیت فعلی: با وجود اهمیت علمی، در حال حاضر شواهد مستندی وجود ندارد که نشان دهد این یافته به طور مشخص منجر به تغییر روش‌های اکتشاف انرژی در مقیاس صنعتی شده باشد. "انقلاب گاز شیل" که بازارهای انرژی را متحول کرده، عمدتاً حاصل پیشرفت در فناوری‌هایی مانند حفاری افقی و شکست هیدرولیکی (فرکینگ) بوده است. تأثیر کشف "شیل سرد" فعلاً بیشتر در حوزه آکادمیک و به چالش کشیدن دانش بنیادین زمین‌شناسی است تا یک تغییر عملی در صنعت جهانی انرژی.

نکات مهم برای بازدیدکنندگان

• تجهیزات مناسب: به دلیل لغزنده و ناهموار بودن مسیر، پوشیدن کفش مناسب و ضدآب پیاده‌روی اکیداً توصیه می‌شود.
• بهترین زمان بازدید: اوایل بهار پس از آب شدن برف‌ها یا بعد از بارندگی‌های شدید، بهترین زمان برای دیدن آبشار با جریان آب کامل است. در ماه‌های خشک تابستان، مسیر خشک‌تر و ایمن‌تر است، اما جریان آب آبشار ممکن است کم باشد.
• روشن کردن شعله: در صورتی که شعله خاموش بود، همراه داشتن یک فندک می‌تواند مفید باشد تا در این سنت غیررسمی شرکت کنید.
• حفاظت از محیط زیست: بازدیدکنندگان باید به محیط زیست احترام گذاشته و از ریختن زباله خودداری کنند.

خلاصه

آبشار شعله ابدی در پارک چستنات ریج نیویورک، یک جاذبه زمین‌شناسی و فرهنگی منحصربه‌فرد است که به دلیل وجود یک شعله دائمی در پشت آبشار شهرت دارد. این شعله از نشت گاز طبیعی با غلظت غیرمعمول بالای اتان و پروپان (حدود 35٪) از لایه‌های شیل راین‌استریت نشأت می‌گیرد. معمای علمی اصلی این است که سنگ منبع، سردتر از دمای لازم برای تولید گاز طبق نظریه‌های رایج است، که فرضیه وجود یک فرآیند کاتالیزوری ناشناخته را مطرح می‌کند. برخلاف نامش، شعله گاهی خاموش می‌شود و بازدیدکنندگان طبق یک سنت غیررسمی آن را دوباره روشن می‌کنند. این مکان برای قوم سنکا مقدس بوده و افسانه‌ها روشن کردن اولیه آن را به بومیان نسبت می‌دهند. دسترسی به آبشار از طریق "مسیر شعله ابدی" به طول تقریبی 1.9 کیلومتر امکان‌پذیر است که در سال 2023 با نصب پله‌ها و نرده‌های جدید ایمن‌سازی شده است. کشف تولید گاز از "شیل سرد" پیامدهای بالقوه‌ای برای ارزیابی ذخایر انرژی جهانی دارد، اما تأثیر آن در حال حاضر بیشتر در حوزه علمی است تا صنعتی.